9 apr 2026 Nieuwolda
Denk je helemaal voorbereid te zijn, krijgen die vogels het toch nog voor elkaar om je te verrassen. Met kijker om en schetsboek en camera binnen handbereik zat ik in mijn tuinstoel in de aanslag voor de mooie dingen die, naar ik hoopte, zouden komen. Donald en Katrien dobberden vredig in de vijver, niet ver van mijn stoel. Plotseling een hard vogelgeluid. Daar plonsde voor mijn neus een vogeltje midden in het water! Een Witgatje! Het beestje zwom naar de kant, liep een paar minuten heen en weer en vertrok met dezelfde roep even plotseling als hij gekomen was. Al die tijd zat ik op mijn stoel genageld, wetend dat hij zou wegvluchten als ik ook maar één vinger richting kijker, camera of schetsboek zou uitsteken. Na zijn vertrek direct wat krabbels op papier gezet, maar dat mag nauwelijks een verrassing heten.